Logo

Στην Αθήνα ζω με δόσεις. Είναι η μόνη πόλη της ζωής μου που της χρωστάω. Από την πρώτη άφιξή μου το 1998 μέχρι την τελευταία φορά που την απαρνήθηκα το 2011 βρισκόμαστε σ’ ένα διαρκές συναισθηματικό αλισβερίσι. Μετά από τέσσερα χρόνια στη Θεσσαλονίκη ήθελα σαν τρελός να την ξαναδώ. Και μετά τη χακί experience στην Κύπρο δεν σκεφτόμουν να πάω πουθενά αλλού. Όσο για τα δύο χρόνια στην καρτποσταλικής ομορφιάς Ιρλανδία με τα γεμάτα νεράιδες δάση, το μόνο που έκανα ήταν να μαζεύω λεφτά για να τα ξοδέψω όταν θα ερχόμουν στην Αθήνα. Ακόμα και τώρα, ένα χρόνο μετά, που χόρτασα από τους ιριδισμούς του ηλιοβασιλέματος στην καλντέρα της Σαντορίνης η μηνιαία εβδομάδα μου στην Αθήνα είναι γεμάτη καινούργια πράγματα. Και πάντα απορώ, πως μπορώ και φεύγω όταν ξέρω ότι θα γυρίσω. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.

Κακά τα ψέματα… η Αθήνα δεν έχει καμία σχέση όταν δουλεύεις και όταν την επισκέπτεσαι. Μετά από τουλάχιστον 8 ώρες δουλειά και μιας ώρας στους δρόμους για το πήγαινε έλα δεν βλέπεις τίποτα άλλο από το πόσα λεπτά θέλει για να φτάσει ο επόμενος συρμός του μετρό για να σε πάρει και να σε πάει σπίτι. Τα ποτά και οι καφέδες ακόμα και με τους πιο αγαπημένους είναι γρήγορα και με περιγραφές μιας πραγματικότητας που μοιράζονται σχεδόν την ίδια θεματολόγια με τα δελτία του Σταρ και του Μέγκα. Ενώ, όταν την επισκέπτεσαι οι φίλοι σού περιγράφουν τα βασικά, τα καυτά τους θέματα (ο δεύτερος γκόμενος και το πότε θα σε επισκεφθούν) και εσύ ακούς μεταφέροντας μια πραγματικότητα που η λέξη κρίση είναι ακόμα μια ξένη, αλλά όχι μια άγνωστη.

Γιατί… δεν είναι μυστικό κρυμμένο στης Αθήνας τα βάθη, ότι την κρίση τη βιώνει πιο έντονα απ’ όλους αυτή η πόλη. Όχι γιατί στην επαρχία έχουν τις κοτούλες τους και τις φυτεμένες πατάτες τους στα χωράφια ή ακόμα καλύτερα γιατί ο τουρισμός πάει καλά. Αλλά γιατί στην επαρχία η ζωή είναι τζάμπα αν διανοηθείς να τη συγκρίνεις με το κόστος διαβίωσης στην Αθήνα. Γιατί στην επαρχία πόσες φορές θα πας σινεμά, θέατρο… έως μία. Πόσες φορές θα πας για καφέ, ποτό, φαγητό στα ίδια και στα ίδια, που και να μην πας, ξέρεις ότι δεν χάνεις και τίποτα. Δε μ’ ενδιαφέρει να αναλύσω τα θετικά και τα αρνητικά για τη ζωή εντός και εκτός… αν και αυτές οι δύο λέξεις τα λένε όλα.

Η Αθήνα αλλάζει… χωρίς το «ζει» γραμμένο με κεφαλαία (για λόγους ευρηματικότητας σε εορταστικές αφίσες) γιατί παρόλη την κρίση, τις αναμενόμενες φλόγες που ξετρυπώνουν κάτι βράδια από όμορφα διατηρητέα και τις σκούρες αποχρώσεις στα πρόσωπα όλων των κατοίκων της δε σταματάει να προσφέρει μια νυχτερινή ζωή που σέβεται απόλυτα τις ανάγκες τους. Ανανεώνει τις πιάτσες της ανοίγοντας πανέμορφα μπαρ σε προ κρίσης ημι- άγνωστα σημεία του κέντρου που δίνουν στην έξοδο ένα μαγευτικό νυχτερινό αέρα. Βρέθηκα στην Κολοκοτρώνη και δεν το πίστευα. Τα αγαπημένα μου μπαρ στη Λέκκα, είχαν αποκτήσει αδερφάκια, όπως το Faust, το 42, το Tailor Made, το Booze που έγινε τεράστιο και μια σειρά από άλλα «δορυφορικά» μπαρ κρυμμένα σε στοές που κάποτε ήταν σκοτεινές ή χρησιμοποιούνταν για ουρητήρια. Αυτά δεν υπήρχαν πέρσι. Και πέρσι είχαμε κρίση. Και ένα βράδυ για να τα γυρίσεις δεν είναι αρκετό και εγώ που ήθελα να τα δω όλα δεν άφηνα τα παγάκια να λιώσουν καθόλου στο ποτό μου.

Αλήθεια, ποιος «σκότωσε» τα προάστια… ποιος έχει όρεξη να τρέχει στις Γλυφάδες και τις Κηφισιές πια; Εδώ και πολλά – προ κρίσης- χρόνια κανένας. Το κέντρο όχι μόνο κέρδισε πανηγυρικά, αλλά ακόμα και τα καλοκαιρινά πρότζεκτ μαγαζιών λειτουργούν χειμώνα καλοκαίρι στο κέντρο. Ευτυχώς, πάντως, όταν πρέπει να επισκεφθείς φίλους σε προάστια υπάρχουν αξιοπρεπέστατα μαγαζιά που καθόλου δεν μετανιώνεις τη βενζίνη και τις αστρονομικές διπλές ταρίφες. Αλλά πλέον δεν υπάρχει λόγος να τρέχεις. Ακόμα και οι «προαστιακοί» φίλοι στο κέντρο έρχονται.

Όχι η Αθήνα δεν είναι παράδεισος… με κρίση ή χωρίς, είναι τέτοιοι οι ρυθμοί και οι απαιτήσεις της που σε εξαντλούν ακόμα και σε μία ημέρα. Αλλά ποτέ δεν προσποιήθηκε για κάτι. Είναι εντελώς take it or leave it πόλη αλλά σου δίνει τόσο απλόχερα την ευκαιρία του live it, που δεν μπορεί, πάντα τη συγχωρείς για την άθλια μέρα που σου χάρισε.

Μετά την άλωση του Γκαζιού… και τη μετατροπή του σε μια αισχρής αισθητικής περιοχή της νυχτερινής Αθήνας χωρίς καμία ταυτότητα και γεμάτο ενοχλητικά μαγαζιά- αηδίες, οι άνεργοι (ή οι εργαζόμενοι για τριψήφιο ποσό μισθού) κάτοχοι μεταπτυχιακού αυτής της πόλης δημιουργούν νέα στέκια, νέες πιάτσες ή ξαναγαπούν τις παλιές. Τα Εξάρχεια δεν έχουν χάσει τετραγωνικό από τη νυχτερινή γοητεία τους και το Κολωνάκι μάζεψε πάλι αυτούς που έπρεπε. Και τα βράδια εκεί έχουν νόημα γιατί τα μέρη που πρέπει να «πνίξεις» την σκληρή καθημερινότητα είναι γεμάτα με όμορφες φάτσες, έξυπνες διακοσμήσεις και ναι – όσο και αν ακούγεται λέξη απ’ άλλο πλανήτη- κεφάτα!

Δεν είμαι 18 χρονών… να βλέπω την Αθήνα σα μαγεμένο από τα πολλά νυχτερινά φώτα χωριατόπουλο. Ξέρω και τις παγίδες και τις τρικλοποδιές και το τριπάκι της. Αλλά δεν είναι υπέροχο μια πόλη να έχει τα unisex σημεία της, εκεί που όλα τα προάστια, τα ντυσίματα και οι νοοτροπίες χωράνε κάτω από την ίδια στέγη και μοιράζονται την ίδια αγωνία ακούγοντας τα ίδια τραγούδια, μασουλώντας τα ίδια πατατάκια και είναι έτοιμοι να γίνουν κομμάτι της παρέας και του εαυτού σου.

Και μη ξεχνάτε… σε όλες τις πόλεις των πλούσιων δανειστών μας τα ρολά κατεβαίνουν στις 5 το απόγευμα. Και τότε αρχίζει να «βρέχει» μιζέρια και αποχαύνωση. Τι να τους πω και εγώ που στις 17 Φλεβάρη ανακάτευα με το καλαμάκι το gin μου καθήμενος έξω, καπνίζοντας και φλερτάροντας κάτω από τη ζέστη και το διακριτικό φως ενός θερμαινόμενου «μανιταριού»; Πως θα τολμούσα, άλλωστε, όταν οι καταθέσεις μου στην τράπεζα φτάνουν τα 3,90 ευρώ και το μεταπτυχιακό μου κάνει παρέα τις κρύες νύχτες του χειμώνα στη μάνα μου στις ακτές της λίμνης Τριχωνίδας!

Μόνη ένσταση… οι άστεγοι. Δεν ξέρω ποιος πρέπει να κάνει κάτι (αλλά αν ήξερα θα του έχωνα τη μούρη στο θερμαινόμενο μανιτάρι), αλλά είναι αδιανόητο να αφήνεις ένα τέτοιο θέμα να διογκώνεται. Είναι αδύνατον να περπατάς δίπλα σε ανθρώπους που κοιμούνται έξω. Είναι άδικο να αισθάνεσαι ένα τσίμπημα στην καρδιά και μια απέραντη ενοχή γιατί εσένα σε περιμένει ένα σπίτι, γιατί υπερτερείς ως προς ένα πάπλωμα.

πηγή : http://www.travelvoice.gr/nyxterini-athina-gia-ntopious-touristes/

Ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο εξερράγη στο στόμα ενός 57χρονου στο Νάισβιλ της Φλόριντας, με αποτέλεσμα ο άτυχος άνδρας να χάσει μέρος της γλώσσας του και πολλά δόντια και να υποστεί εγκαύματα στο πρόσωπο.

Η έκρηξη προκλήθηκε κατά τα φαινόμενα από μια ελαττωματική μπαταρία. Ήταν τόσο ισχυρή που η μπαταρία εκτοξεύτηκε από τη συσκευή, χτύπησε σε ένα έπιπλο και του έβαλε φωτιά, όπως είπε ο αρχηγός της τοπικής πυροσβεστικής υπηρεσίας, Τζόζεφ Μίλερ. «Η συσκευή κάηκε και έλιωσε», πρόσθεσε. Το ατύχημα συνέβη την περασμένη Δευτέρα και ο 57χρονος νοσηλεύεται ακόμη.

Το ηλεκτρονικό τσιγάρο είναι μια συσκευή που χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο του κανονικού τσιγάρου και επιτρέπει στο χρήστη να εισπνέει ένα μίγμα νικοτίνης. Πολλές τέτοιες συσκευές έχουν σχήμα και μέγεθος κανονικού τσιγάρου. Σύμφωνα με την Ένωση Ηλεκτρονικού Τσιγάρου (TVECA), σήμερα στις ΗΠΑ 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι χρησιμοποιούν τέτοια προϊόντα.

Επιστολή απέστειλε το Ξ.Ε.Ε. στον Υπουργό Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης, Γιώργο Κουτρουμάνη σχετικά με την κατάργηση του Οργανισμού Εργατικής Εστίας. Συγκεκριμένα η επιστολή αναφέρει:

Σε συνέχεια των θέσεων που εξέφρασε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, μετά την ανακοίνωση της κατάργησης τουΟργανισμού Εργατικής Εστίας, σας παραθέτουμε τις παρακάτω προτάσεις:

Το πρόγραμμα του κοινωνικού τουρισμού ενίσχυε διαχρονικά την τοπική τουριστική οικονομία σε περιοχές της χώρας, που ακολουθούσαν φθίνουσα πορεία όπως οι λουτροπόλεις, γιατί δεν είχαν τις δυνατότητες από άποψη υποδομής πρόσβασης να υποδεχθούν αλλοδαπό τουρισμό. Οι 2.700 ξενοδοχειακές επιχειρήσεις που δήλωναν συμμετοχή στα προγράμματα του Οργανισμού κρατούσαν ζωντανό τον τόπο τους, διατηρώντας θέσεις απασχόλησης, απορροφώντας τοπικά προϊόντα και έδιναν συγχρόνως τη δυνατότητα σε μεγάλο αριθμό συμπολιτών μας με μικρές οικονομικές δυνάμεις να απολαύσει το πολύτιμο πλέον δικαίωμα των διακοπών.

Το Ξ.Ε.Ε., επιθυμώντας να συμβάλει στη διατήρηση του προγράμματος και παράλληλα στην ελαχιστοποίηση του κόστους του, διατίθεται να αναλάβει το ίδιο σε συνεργασία με τον Οργανισμό Εργατικής Εστίας το κομμάτι της διαδικασίας ένταξης στο πρόγραμμα των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, κάθε διαδικασία που αφορά το κομμάτι της συμμετοχής των ξενοδοχείων στα προγράμματα, τον έλεγχο των δικαιολογητικών των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, τη σύννομη λειτουργία τους και γενικά κάθε διαδικασία που αφορά τη νομιμοποίηση της συμμετοχής των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων στο πρόγραμμα. Παράλληλα θα μπορούσατε να εξετάσετε τη δυνατότητα εξοικονόμησης σημαντικών πόρων με την κατάργηση των εκδρομικών προγραμμάτων και την εστίαση μόνο στα προγράμματα κοινωνικού τουρισμού.

Η εγκατάλειψη των προγραμμάτων του κοινωνικού τουρισμού θα σηματοδοτήσει αφενός την εγκατάλειψη του κράτους πρόνοιας, αφετέρου την οικονομική υποβάθμιση πολλών απόμακρων περιοχών της ελληνικής περιφέρειας.

Με αυτές τις σκέψεις σας καλούμε να αναθεωρήσετε τις αποφάσεις σας, συνεκτιμώντας την βαρύνουσα πρόταση του Ξ.Ε.Ε.

πηγή: http://www.travelvoice.gr/protaseis-tou-xee-gia-diatirisi-tou-programmatos-koinonikou-tourismou/

Σε άθλια κατάσταση οι περιοχές NATURA στην Ελλάδα ενώ παράλληλα υπάρχει αδυναμία απορρόφησης των κονδυλίων του ΕΣΠΑ για τη διαχείριση των οικοτόπων.

Η Κομισιόν αναγνωρίζει ότι η διαχείριση των περιοχών NATURA στην Ελλάδα είναι σε άθλια κατάσταση και απειλεί με παραπομπή στα δικαστήρια τονίζοντας ότι οι ελληνικές αρχές αδυνατούν να απορροφήσουν πόρους που έχουν διατεθεί για τη διαχείριση των οικοτόπων.

Αυτά προκύπτουν από απάντηση της Κομισιόν σε ερώτηση του Νίκου Χουντή (ευρωβουλευτή ΣΥΡΙΖΑ) ο οποίος έθεσε υπόψη της, την έκθεση της επιτροπής«Φύση 2000» η οποία επισημαίνει μια σειρά από προβλήματα στη λειτουργία των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών.

Στην ερώτηση του ο Νίκος Χουντής έθεσε υπόψη της Κομισιόν τα πορίσματα της έκθεσης της επιτροπής «Φύση 2000», συγκεκριμένα:

Στην απάντηση του ο αρμόδιος επίτροπος για το περιβάλλον κ. Potocnik δέχεται τα όσα καταγράφει η έκθεση και επισημαίνει:
«Οι διαπιστώσεις της έκθεσης αποτυπώνουν σημαντικές λειτουργικές ελλείψεις που  η Επιτροπή έχει επανειλημμένα προτρέψει τις ελληνικές αρχές να τις αντιμετωπίσουν». Ο ίδιος δηλώνει ότι υποστηρίζει τους φορείς διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών που έχουν συσταθεί στην Ελλάδα βάσει της εθνικής νομοθεσίας, ως πολύτιμα μέσα προώθησης της αποτελεσματικής προστασίας και διαχείρισης των περιοχών NATURA 2000. «Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να παρακολουθεί στενά τις προσπάθειες των αρμόδιων ελληνικών αρχών, παρέχοντας συνδρομή όπου ενδείκνυται και εξετάζοντας το ενδεχόμενο να κινήσει δικαστικές διαδικασίες σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις διατάξεις της ενωσιακής νομοθεσίας, περί προστασίας της φύσης, που αφορούν τη διαχείριση του δικτύου NATURA 2000».

Εξάλλου απαντώντας σε ερώτημα  σχετικό με τη χρηματοδότηση της διαχείρισης και προστασίας των περιοχών NATURA αποκαλύπτεται η πολύ χαμηλή απορροφητικότητα των προγραμμάτων.

Συγκεκριμένα ο αρμόδιος επίτροπος αναφέρει ότι υπάρχουν ακόμα σημαντικά αδιάθετα ποσά από το  Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Περιβάλλον» που έληξε επισήμως το 2006 λέγοντας: «Το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Περιβάλλον 2000-2006» με προϋπολογισμό περίπου 50,6 εκ. ευρώ και απορρόφηση 40,1 εκ. ευρώ έχει ποσοστό απορροφητικότητας 79%» προσθέτοντας «για το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη 2007-2013 με προϋπολογισμό περίπου 103,5 εκ. ευρώ, εγκεκριμένα έργα ύψους 75,7 εκ. ευρώ το ποσοστό απορρόφησης είναι 12%».

Σημειώνεται ότι σε ανάλογη ερώτηση του Νικου Χουντή ακριβώς πριν από δυο χρόνια οι προυπολογισμοί των προγραμμάτων ήταν για το μεν  Επιχειρησιακό Πρόγραμμα για το Περιβάλλον (2000-2006)  55 εκ ευρώ, για το δε  Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Περιβάλλον και αειφόρος ανάπτυξη» (2007-2013) περίπου 180 εκατ. ευρώ γεγονός που σημαίνει ότι έχουν περικοπεί κονδύλια από τα εν λόγω προγράμματα προφανώς λόγω χαμηλής απορροφητικότητας.

πηγή : http://www.travelvoice.gr/perioxes-natura-i-komision-apeilei-me-parapompi-sto-europaiko-dikastirio/

Η σειρά Mad Men είναι Αμερικανική δραματική τηλεοπτική σειρά δημιουργημένη από τον Matthew Weiner. Η σειρά μεταδίδεται στο αμερικανικό καλωδιακό κανάλι AMC, και παράγεται από την Lionsgate Television. Έκανε πρεμιέρα στις 19 Ιουλίου, 2007 και ολοκλήρωσε την τρίτη σεζόν της στις 8 Νοεμβρίου του 2009.^[2]

Η παραγωγή της τέταρτης σεζόν άρχισε στις 12 Απριλίου 2010^[3] και θα κάνει πρεμιέρα στις 25 Ιουλίου του 2010 ^[4]

Το Mad Men βασίζεται στην Αμερική της δεκαετίας του '60 και σε μία πλασματική εταιρία διαφήμισης ονόματι Sterling Cooper, που έχει τα γραφεία της στη Λεωφόρο Μάντισον (Madison Avenue) της Νέας Υόρκης. Ο τίτλος της σειράς, μεταφράζεται στα Ελληνικά ως Τρελοί Άνθρωποι, παρατσούκλι προερχόμενο από το «Ad Men» που χρησιμοποιούσαν οι διαφημιστές της εποχής για τον εαυτό τους^[5]. Μέσα στο δραματικό κλίμα της σειράς, απεικονίζεται η μεταβαλλόμενη κοινωνία της Αμερικής του 1960^[6].

Η σειρά κέρδισε την επιδοκιμασία των κριτικών^[7] ενώ τονίζεται ιδιαίτερα η ιστορική αυθεντικότητα του και οπτικό στυλ που ακολουθεί η σειρά^[8][9][10], κυρίως για την αυθεντική αναπαράσταση της εποχής και έχει βραβευθεί με διάφορα βραβεία, ανάμεσα στα οποία συναντούμε εννέα Βραβεία Έμμυ και πέντε Χρυσές Σφαίρες^[11][12]. Αποτελεί την πρώτη σειρά καλωδιακού τηλεοπτικού καναλιού που έλαβε ποτέ το «Βραβείο Έμμυ Εξέχουσας Δραματικής Σειράς» το 2008, επιτυχία που επανέλαβε το 2009.^[13] Και τις τρεις χρονιές που προβάλλεται ο πρωταγωνιστής Τζον Χαμμ έλαβε υποψηφιότητα για το «Βραβείο Εξέχουσας Ανδρικής Ερμηνείας σε Δραματική Σειρά» του Σωματείου Αμερικανών Ηθοποιών, ενώ το σύνολο του καστ τιμήθηκε στα ίδια βραβεία κατά τα έτη 2008 και 2009.^[14]

To 2009, η σειρά έλαβε το Βραβείο Καλύτερης Διεθνούς Σειράς από τη Βρετανική Ακαδημία Τηλεόρασης. Στη Γαλλία προβάλλεται από τις 16 Μαρτίου 2008 στο κανάλι TPS Star και από τις 2 Νοεμβρίου 2008 στο Canal+. Από τον Ιούνιο του 2010, θα προβάλλεται στον Καναδά μέσω του δικτύου Télé-Québec. Τα δίκτυα Canal+ και Cuatro την αναμεταδίδουν στην Ισπανία, ενώ στην Ελλάδα προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό Alter.^[15]

Ο δημοφιλής torrent client μTorrent μπαίνει σε μια νέα φάση, με την κυκλοφορία της πρώτης επί πληρωμή έκδοσης. Το μTorrent Plus, όπως λέγεται η νέα έκδοση, στοιχίζει 25 δολάρια το χρόνο και είναι εξοπλισμένο με χαρακτηριστικά που ακούγονται αρκετά ενδιαφέροντα.


Έτσι, η έκδοση Plus ενσωματώνει antivirus από το BitDefender, καθώς επίσης και converter για τη μετατροπή αρχείων video χωρίς να απαιτείται η χρήση τρίτου προγράμματος. Υπάρχουν, επίσης, HD media player και εργαλεία για απομακρυσμένο έλεγχο του client.


Να ξεκαθαρίσουμε σε αυτό το σημείο ότι η δωρεάν έκδοση παραμένει ενεργή και ουδείς υποχρεούται να πληρώνει για να μοιράζεται αρχεία στο δίκτυο του BitTorrent.

είναι γενικά ειρωνικό πάντως να πληρώνεις το πρόγραμμα που σε βοηθά να κατεβάσεις κλεμμένα αρχεία. . :P